galeria barak

Alleluja!

2011-04-23T14:46:00.000-07:00

W przeciwieństwie do zastępów anielskich zwiastujących dobrą nowinę pasterzom na pewnym polu 33 lata temu, teraz było ich tylko dwóch.
Czekali, nawet nie musieli przesuwać głazu zamykającego grób.
Wszystko zrobił On sam.
Oni mieli tylko przekazać wiadomość.
O poranku cierpliwie czekali na ludzi.

Wszystkim gorąco życzymy głębokiego przeżycia czasu Świąt Wielkiej Nocy, spokoju, miłości i nadziei.
Róża, Krzyś i Ferajna

A przecież mi żal....

2011-04-13T14:16:00.000-07:00

Dziś pożegnaliśmy - zmarłą 11 kwietnia 2011 r.- Joannę Hasior.
Msza pożegnalna odbyła się w kaplicy Ośrodka Caritas w Myczkowcach, w którym to Ośrodku Pani Joanna znalazła wreszcie ciepłą przystań.
Piszę: wreszcie, bo tych przystanków w bieszczadzkiej wędrówce Pani Joanny było już kilka. Chciałabym może napisać coś "sierioznego" o obecności Pani Hasiorowej w naszym życiu, ale przychodzą mi do głowy same radosne i groteskowe chwile.
Ot, na przykład, jak skarżyła się, że nie może znieść wzroku "tych bezczelnych strusi" - gdy mieszkała w Smereku w sąsiedztwie hodowli strusi.
Gdy przeniosła się do Tarnawy Niżnej, wszystkich instruowała: "Proszę do mnie dzwonić w poniedziałek i czwartek od 18.00 do 18.15". Wtedy właśnie wychodziła na "zakręt" i stawała "na kamieniu", by - łapiąc zasięg - porozumieć się ze światem. Za każdym razem, gdy dzwoniłam -wyobrażenie starszej Pani sterczącej na kamieniu, na zakręcie, wyłapującej zasięg - rozbrajał mnie do reszty.
Podobnie jak historia, o której opowiedziała mi Kasia Romysłowicz: w nowym miejscu pobytu Pani Hasiorowej, mimo rozlicznych zalet przystanku , doskwierał jej hałasujący muzyką syn gospodyni. Na muzykę "młodych", której nie mogła pojąć (a spać się chciało!) znalazła proste rozwiązanie: kupiła pomarańczowe słuchawki drwali (ochronniki słuchu) i włączyła je do zestawu bielizny nocnej...
Na każdym wernisażu, spotkaniu obowiązkowo - powtarzam kategorycznie - obowiązkowo musieliśmy odśpiewać Pani Joannie "Puszkina" Bułata Okudżawy ("Co było, nie wróci i szaty rozdzierać by próżno...").
Taaak, wiem, niebanalna postać, ale nie byłoby uczciwe, gdyby umknęło to, co najważniejsze: szalona Pani Hasiorowa, mówiła o rzeczach ważnych.
Dopiero dziś dojrzewam do Jej postulatu artystycznego, ale - myślę, również moralnego- "nie wolno powtarzać rzeczy brzydkich, trzeba malować rzeczy piękne, trzeba pomnażać piękno tego świata,zwłaszcza jak się tu żyje".

Pani Joanno! Rżą konie u sań. I napewno Aleksander Siergiejewicz zaprasza do swoich sań, by zawieźć Panią - gdzie sobie Pani życzy....W naszych sercach zostanie Pani na zawsze....

Obcy. Decydujące starcie.

2011-02-05T11:59:00.000-08:00

Nie mogę mówić, więc przynajmniej coś napiszę.

Otóż - nie po raz pierwszy z resztą - doświadczyłam ostatnio jak żałośnie wypadają niesformatowane indywidua w zderzeniu z formularzami, kwestionariuszami i innymi bardzo uporządkowanymi dokumentami.

Scena: szpitalna izba przyjęć.
Osoby farsy:
Ona - tzw. Piguła, w średnim wieku, z odrostami;
Ja - w średnim wieku, z ciałem obcym w przełyku, bez odrostów.

Ona: Wykształcenie?
Ja: Wyższe.
Ona: Zawód wykonywany.
Ja: Ceramik. Artysta ceramik (dodaję po sekundzie, a co?)
Ona: Oooo, skończyła pani szkołę plastyczną?
Ja: Nie. Teatralną.
Ona: Tytuł ubezpieczenia?
Ja: KRUS.

Ona: Wiek? - pytanie pada znad okularów, z wyraźnym politowaniem i już wiem, że Piguła najchętniej wysłałaby mnie na konsultacje psychiatryczne....

W czasie gdy jakaś "skopia" przeszukiwała mój przełyk w poszukiwaniu Obcego,
Krzyś był w pudełku pt. "Aktywność twórcza".
No i wymaścił mega-wielki-piękny serwis.
Aż mu zazdroszczę. No i podziwiam.
To mówiłam - o, pardonsik - pisałam ja, Róża Franczak

Ka ora!

2011-01-21T02:02:00.000-08:00

Wczoraj spadł śnieg! Wreszcie zima ubrała się w stosowną kieckę i nie straszy jakimś, pożal się Boże, beżo-brudem. Dla mnie ma to o tyle zasadnicze znaczenie, że - jako szanujący się meteopata - mam szansę na ucieczkę z objęć depresji i "tumiwisizmu". Od razu świat jakoś wypiękniał i nic mnie już nie denerwuje: ani to, że Krzysiek wykradł mi zdjęcie wyderki, zamieścił na facebooku i znowu wszyscy kochają jego, a nie mnie :); ani to, że Polacy wczoraj przegrali ze Szwedami. Właściwie łagodne przełknięcie przegranej naszych szczypiornistów zawdzięczam w równym stopniu, co odmianie pogody - panu redaktorowi z radiowej Trójki. Otóż wczoraj w zapowiedziach meczu powiedział on coś w tym stylu, że Polacy, dla dodania sobie ducha walki, powinni - wzorem nowozelandzkich rugbystów - odtańczyć przed Szwedami rumbę....Hm...rumbę? Oczywiście ktoś natychmiast sprostował, że nowozelandzcy rugbyści tańczą hakę, a nie rumbę, ale ja oczami wyobraźni już zobaczyłam jak Siódmiak, spoglądając głęboko w oczy Shreka, porywa go w namiętny pląs, a Kola obejmując wpół Lijka zawisa nad jego przechylonym w wężowym skręcie ciałem, całość zaś układu zdaje się zmysłowo szeptać: "Zobaczcie chłopaki jak zaraz z wami zatańczymy".
Wyobrażenie ubawiło mnie okrutnie, przegraną przeżyłam, zima piękna.... i trwałabym w tym błogostanie, gdyby nie okazało się, że Cyfrowy Polsat zabiera mi BBC Lifestyle. No, jak mam przetrwać czyhające depresje - opresje, jeśli nie będę mogła obejrzeć "Królewskiego menu" i "Targowiska antyków"?! No, jak?! I żeby nie było, że jestem taka pretensjonalna! Twórcy programów potwierdzają moje najgłębsze przekonanie, że można mówić o gotowaniu jak o prawdziwym akcie sztuki, a bibelot przedstawiać jak mikrokosmos. Najprostsze i najbanalniejsze, wydawałoby się - jeśli przystanąć, wsłuchać się, spróbować zrozumieć lub pojąć - okazuje się świątynią pasji, magii, artyzmu. Moje "Bibisy" wpisywały się na listę podobnych fascynacji literacko-filmowych: "Uczta Babette", "Jedwabna opowieść", "Czekolada"...a teraz...a teraz staję przed łupieżcami w rozkracznym przysiadzie, biję się po udach i ryczę dziko : "Ka mate! Ka mate! Ka ora! Ka ora!"
Hm, no cóż, drżyjcie. To mówiłam ja, Róża Franczak.

2011-01-09T03:03:00.000-08:00

Zasadniczo nie lubię Instytucji Postanowień Noworocznych. Zagadnięta o takowe - w zależności od stopnia zażyłości z Pytającym - rozpościeram przed nim wachlarz grymasów twarzy zdradzających dezaprobatę dla przedmiotowej sprawy. Jestem niestety przedstawicielem ginącej rasy, co to uważa, że świat można zmieniać codziennie, a nie raz do roku. Przyznaję jednak, że cezury czasowe i mnie czasem uskrzydlają i w ten sposób w okolicach Nowego Roku zaczęłam przemyśliwać nad małym domowym przewrotem. Ostatecznie zaćmienie słońca mnie oświeciło i poczułam, żem gotowa przejąć dowodzenie nad Barakowym blogiem. Sprawa nie jest jednak prosta: mam arcywysoki poziom nieufności wobec rzeczywistości wirtualnej i wstręt do ekshibicjonizmu; kochający mąż i kilkoro zaufanych przyjaciół zaspokaja moje potrzeby wygadania się, na dodatek poziom moich umiejętności blogerskich plasuje się w dość niskich rejestrach. Początki nie będą więc łatwe. Ale pomyślałam, że skoro tak wielu Przyjaciół Galerii sygnalizuje nam, że zagląda na bloga, żeby dowiedzieć się co słychać w Baraku - to może warto zmierzyć się z demonami i zrobić krok naprzód. Krzyś oczywiście wspiera mnie w tej walce i wydaje się nawet całkiem z takiego obrotu sprawy zadowolony (to zdaje się pierwszy w historii przykład zadowolonego Obalonego). Zważywszy na powyższe nie obiecuję szmerów, pawich piór, gadżetów, bajerów i innych takich - za to od czasu do czasu pozwolę sobie nie zajmować Państwa uwagi pierdołami.
To mówiłam ja, Róża Franczak

Zaćmienie słońca.

2011-01-04T12:15:00.001-08:00

Dzisiaj rano nastapiło częściowe zaćmienie słońca.

2010-12-30T14:16:00.000-08:00

2010-12-30T14:05:00.000-08:00

Barak na Greenways

2010-06-03T05:10:00.001-07:00

Bieszczadzka Galeria BARAK została wybrana do odznaki Zielonych Szlaków Greenways. W jej ramach publikowany będzie Paszport Zielonych Szlaków który będzie zawierał regulamin odznaki, opisy inicjatyw na Greenways jak i miejsca na przybicie pieczątek, każdego z 50-ciu specjalnie wybranych miejsc z 6-ciu szlaków.
Celem odznaki jest popularyzacja dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego regionów Polski oraz promowanie zrównoważonego rozwoju poprzez turystykę przyjazną dla środowiska, promocję lokalnej produkcji oraz inicjatywy społeczne.
Ekoturystyczna Odznaka Zielonych Szlaków – Greenways, zwana dalej odznaką, została ustanowiona w roku 2010 przez Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, na wniosek Oddziału Akademickiego (OA) PTTK w Krakowie, w ramach współpracy PTTK z Fundacją Partnerstwo dla Środowiska (FPdS) mającej na celu rozwijanie turystyki zrównoważonej na Zielonych Szlakach – Greenways.

RękoCzyny: dyskretny urok ceramiki

2010-05-27T00:33:00.000-07:00

Galeria "Barak" w Czarnej w dniach 4-6 czerwca 2010 zaprasza na kolejne spotkanie ze sztuką rękodzieła w ramach projektu "RękoCzyny".
Tym razem bohaterką spotkania pt. „Dyskretny urok gliny” - będzie ceramika.

Ceramika to dziedzina twórcza wyjątkowo życzliwa dla amatorów - może być żywiołem wielkich artystów, ale i osób początkujących, które zatrzymały w pamięci przyjemność dziecięcych zabaw w „błotku”. Będą się starali o tym przekonać wszystkich odwiedzających Galerię „Barak” w Czarnej – jej gospodarze, Róża i Krzysztof Franczakowie.
Ceramiką zajmują się od 7 lat. W pracy wykorzystują różne rodzaje mas ceramicznych: szamot, kamionkę, porcelanę. Każdy z tych materiałów ma nie tylko określone właściwości fizyczne i techniczne, ale również własną dynamikę, energię, duszę - a ich odkrywanie daje nieograniczone możliwości artystyczne. Wszystkie prace są wykonywane ręcznie, ręcznie szkliwione i ozdabiane. Artyści zajmują się ceramiką użytkową i dekoracyjną – w ich pracowni powstają przedmioty rozmaite: dekory, lustra, zegary, misy, patery, kafle, obrazy, rzeźby, ręcznie malowane serwisy kawowe i obiadowe.
Od kilku lat prowadzą, cieszące się wielkim powodzeniem, warsztaty ceramiczne.

W trakcie tegorocznych „Rękoczynów” odwiedzający Galerię „Barak” będą mogli przyjrzeć się warsztatowi ceramika, poznać masy ceramiczne, szkliwa, zobaczyć piec do wypału ceramiki. Gospodarze Galerii zaprezentują podstawowe techniki ceramiczne i zdobnicze, odpowiedzą na wszystkie pytania np. dlaczego nie można wypalać ceramiki w piekarniku, albo do czego w ceramice przydaje się kurkuma i sok z buraków.
Każdy będzie mógł popróbować własnych sił w wybranej technice ceramicznej, a każde dziecko będzie mogło pomalować farbami wodnymi zbiskwitowaną figurkę misia, którą zabierze ze sobą do domu (szczegóły na www.barak.art.pl) .
Prezentacji towarzyszyć będzie wystawa ceramiki Róży i Krzysztofa Franczaków.

„Rękoczyny: Dyskretny urok gliny”
Bieszczadzka Galeria „Barak”
Czarna k. Ustrzyk Dolnych
4- 6 czerwca 2010 w godz. 10.00- 18.00

Dzień Matki

2010-05-23T12:50:00.000-07:00

Kryształy

2010-05-21T01:45:00.001-07:00

Nowości w Galerii

2010-05-21T01:42:00.001-07:00

Nocny patrol

2010-05-17T13:06:00.000-07:00

Też o ceramice ale jakże inaczej;-)

2010-05-13T11:08:00.000-07:00

O ceramice

2010-05-12T09:17:00.001-07:00

Ze skarbnicy mitów ludzkości dałoby się uskładać całą antologię opowieści o stworzeniu człowieka. Niezależnie od szerokości geograficznej i kręgu kulturowego, z jakiego wywodzą się owe legendy i podania, intrygujące jest to, jak często Wielki Demiurg do stworzenia istoty ludzkiej używa prochu ziemskiego - gliny. Zapewne autorom przekazów bardzo zależało na podkreśleniu wyjątkowości aktu stworzenia: człowiek, władca świata, powstał z marności materiału i doskonałej idei boskości. W tych, niewątpliwie transcendentalnych, opisach kryje się również przekaz o dwoistości natury materiału, jakim jest glina - jej pospolitości i wyjątkowości, uległości i chimeryczności zarazem.

Najbardziej lubię indiańską opowieść o stworzeniu ras ludzkich. Wielki Duch chcąc zaprowadzić porządek w skłóconym świecie zwierząt przystąpił do tworzenia istoty nadrzędnej, zdolnej zapanować nad chaosem. Pierwsze próby skończyły się niepowodzeniem. Pierwsza gliniana figurka, na skutek ingerencji węża, nie wypaliła się należycie w przygotowanym wielkim ognisku - powstała z niej istota słaba i fałszywa, przedstawiciel rasy białej. Druga figurka, zbyt długo poddana działaniu ognia, dała początek rasie czarnej - istotom silnym, ale tchórzliwym. Dopiero trzecia próba zadowoliła Manitou - wybrał starannie drzewo do ognia, ulepił smukłą postać i pilnował czasu jej wypału, a uzyskaną w ten sposób istotę, człowieka o czerwonej skórze uznał za godnego panowania nad ziemią....

Legenda z pewnością powstała w okresie podboju Ameryki przez białych osadników i stanowiła dla Indian próbę ogarnięcia niezrozumiałej rzeczywistości.
Więcej na tej stronie

Joachim

2010-05-07T13:27:00.000-07:00

Nasz Pierworodny - Joachim, wraz z kolegami z II LO w Przemyślu zdobył drugie miejsce w Międzynarodowym Konkursie pt. "We Are Writers!". Opowiadanie, którego akcję Joachim osadził w stalinowskim ZSRR - "Superhero for a Day!" zostało opublikowane przez wydawnictwo Mary Glasgow Magazines.
Baaaardzo jesteśmy dumni z naszego Syna :)

Anioły

2010-05-01T11:05:00.000-07:00

Nowości w Galerii

2010-04-24T05:56:00.001-07:00

Serwis

2010-04-24T05:46:00.001-07:00

Najnowszy wzór dostępny na zamówienie w wersjach na 3,4,6 lub 12 osób.

Już wkrótce

2010-04-22T13:33:00.000-07:00

Już od najbliższej soboty24 kwietnia rozpoczynamy cykl codziennych warsztatów artystycznych (szczegóły na naszej stronie )
Kontakt tel 13 461 93 22 lub 603992119

Jarek i Jego rowery

2010-04-22T13:15:00.000-07:00

Ta historia jest dowodem na to ,że wszystko zaczyna się od pasji tworzenia....

Na uroczystej Gali w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego firma Carbon Design zdobyła dwie prestiżowe nagrody! Nagrodę Specjalną Wzór Roku 2009 ministra gospodarki oraz nagrodę główną w kategorii Strefa Publiczna – Dobry Wzór 2009. Nagrodę odebrał główny projektant CD Jarosław Baranowski wraz ze swoim zespołem projektowym w osobach - Piotr Jarosz i Sławomir Krygier. Do konkursu było zgłoszonych ponad 1200 produktów.

więcej na stronie carbonbike
"Kiedy w roku 1986 Jarosław Baranowski, główny konstruktor i założyciel firmy Magnus (zmiana nazwy na Carbon Design SA nastąpiła w 2007 roku) konstruował swój pierwszy rower, nie przypuszczał, że w 23 lata po tym wydarzeniu jego konstrukcje będą jednymi z najlepszych na świecie.

W roku 2003 powstaje pierwszy polski rower poziomy napędzany siłą rąk (tzw. handbike) w całości wykonany z włókien węglowych. Niezwykle lekka, wytrzymała konstrukcja miała fantastyczne właściwości jezdne, a przede wszystkim była szybka i bardzo wytrzymała. Tak oto, historia zaczęła toczyć się kołem. Kołem handbike’ów. Za sprawą takich maszyn jak JetStream, Carbon Design zyskał miano światowej klasy specjalisty w zakresie projektowania i produkcji ultralekkich konstrukcji z najbardziej zaawansowanych technicznie włókien: węglowych, kewlarowych oraz bazaltowych.

W październiku roku 2008, spółka Carbon Design zaistniała na rynku New-Connect. Także w roku 2008 spółka oraz jej produkty zostały docenione nie tylko przez inwestorów, ale i specjalistów. W styczniu firma zajmuje pierwsze miejsce w kategorii najlepszy produkt polski, na największych targach rowerowych w Warszawie, zaś w listopadzie redakcja Design News Polska przyznaje jej tytuł „Konstruktora Roku 2008”.

Jakość produktów oraz wysoką klasę designerów z firmy Carbon Design potwierdził w tym roku konkurs organizowany corocznie przez Instytut Wzornictwa Przemysłowego. W dwóch kategoriach, Strefa Publiczna – Dobry Wzór 2009 oraz Nagroda Specjalna Wzór Roku 2009 - nagroda Ministra gospodarki – Spółka Carbon Design otrzymała pierwszą nagrodę. W uzasadnieniu przyznanych nagród jury napisało: „Formę roweru ściśle podporządkowano funkcji, gdyż wymagania stawiane tego typu produktom wynikają z osobistych potrzeb zawodników. W konstrukcji roweru zastosowano materiały i wyposażenie najwyższej jakości. Godny podkreślenia jest pozytywny społeczny aspekt oferowanego produktu.”

Z tego wyróżnienia, obok zespołu konstruktorów, na czele których stoi Jarosław Baranowski, cieszy się również Olga Dyżakowska – założycielka firmy Magnus oraz Prezes fundacji korporacyjnej Carbon Design.

Odbierając nagrodę na uroczystej Gali w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego, z rąk przedstawiciela Ministerstwa Gospodarki powiedziała, że nagroda ta jest dla niej nie tylko docenieniem wysiłku konstruktorów oraz designerów, ale również całego zaangażowania firmy w pomoc ludziom niepełnosprawnym.

Godne podkreślenia jest to, że w pierwszej kolejności firma stawia na działania mające pomóc ludziom niepełnosprawnym. „Główny biznes” to właśnie pojazdy, dzięki którym osoby niepełnosprawne odnoszą sukcesy w życiu prywatnym oraz sportach wyczynowych, w tym przypadku wyścigach na handbike’ach

Pojazdy wyprodukowane w stajni Carbon Design trafiają do czołówki światowej klasy niepełnosprawnych sportowców. Tu należy wymienić takie nazwiska jak:

Monika Pudlis
Sylwester Wojtaś
Bogdan Król
Tomasz Hamerlak
Zbigniew Wandachowicz
Zbigniew Baran

Również czołówka sportowców europejskich - na czele z Franzem Nietlispach’em będącym jednocześnie szwajcarskim dystrybutorem spółki - doceniła jakość, profesjonalizm i wysoki poziom produktów Carbon Design jeżdżąc na rowerach wyprodukowanych w spółce.

Drugim głównym nurtem biznesowym Carbon Design jest motoryzacja, a konkretnie działania tuningowe. Dzięki stosowanym materiałom najwyższej jakości spółka może realizować indywidualne projekty na potrzeby sportów samochodowych, jak i motocyklowych, a także - sprosta wymaganiom z grupy wodnych czy lotniczych zleceń. Firma jest między innymi jednym z podwykonawców 9FF – renomowanego tunera samochodów marki Porsche."

Źródło http://www.ncbiuletyn.pl/biuletyn/czytaj/184-Sp%C3%B3%C5%82ka_pod_lup%C4%85___Carbon_Design_S_A_.html

Barak w mediach

2010-04-22T13:12:00.000-07:00

Artykuł w Werandzie

Barak w mediach

2010-04-22T13:07:00.001-07:00

Artykuł ze Zwierciadła

Julka

2010-04-22T13:03:00.000-07:00

Tym razem możemy się pochwalić artystycznymi sukcesami naszej Julii.
Niedawno zdobyła I nagrodę w szkolnym konkursie na najpiękniejszą pisankę wielkanocną. Potem oglądaliśmy jej prace w Muzeum Przyrodniczym w Ustrzykach Dolnych na wystawie podsumowującej program edukacyjny i konkurs plastyczny „Kolorowe rozmowy z mieszkańcami naszej Ziemi”.
A dziś wróciliśmy „z tarczą” z III Wojewódzkiego Konkursu „Uzdolniony przedszkolak i jego nauczyciel”. W konkursie w kategorii plastycznej wzięło udział 60 przedszkolaków z całego województwa. Jury przyznało wyróżnienia siedmiu młodym plastykom, a sześciorgu przyznało „Szczególne wyróżnienie” – w tej grupie znalazła się nasza Julka .
Jesteśmy bardzo szczęśliwi i dumni.

Nagroda

2010-04-22T12:56:00.000-07:00

Józek Franczak - wystawiający swoje obrazy w naszej galerii -
otrzymał nagrodę im. Zbigniewa Jana Krygowskiego za obraz "Ptaki"

Więcej na stronach Gazety

http://rzeszow.gazeta.pl/rzeszow/1,34962,7267843,Najlepsze_prace_plastyczne_mijajacego_roku_mozna_zobaczyc.html

Półmisek do ciasta

2010-04-22T11:41:00.000-07:00

Biskwity

2010-04-22T11:40:00.000-07:00

Ptaszek

2010-04-22T11:39:00.000-07:00

Serwis

2010-04-22T11:38:00.000-07:00

Maki

2010-04-22T11:34:00.000-07:00

Talerzyk

2010-04-22T06:03:00.000-07:00

Patera "Oko Rysia"

2010-04-22T06:02:00.000-07:00

Filiżanka

2010-04-22T06:00:00.000-07:00

Patera

2010-04-22T05:58:00.000-07:00

Zimowa miseczka

2010-04-22T05:56:00.001-07:00

2010-04-22T05:50:00.000-07:00